ولكن تحت سقف واحد

الحلقة الرابعة والعشرون

أنت بتقول ايه يا وليد…..معقوله الكلام ده…بقى عبد الرحمن فسخ خطوبته من هند علشان عرف انها جاسوسه لاحلام
قال وليد بنظرة انتصار:علشان تعرفى بس ان مفيش حاجه تستخبى عليا

قالت فاطمه بتفكير:الموضوع ده لازم ولاد حسين يعرفوه حالا…مش لازم يستخبى ابدا
ضحك وليد بسخريه وهو يقول:عبد الرحمن هو اللى سمعها ومفتكرش انه قال ليوسف او فرحه
التفتت له بتصميم قائله:لازم تقول ليوسف

حرك رأسه نفيا قائلا:يوسف مش طايقنى اليومين دول…انتى قولى لفرحه بصنعت لطافه كده وهى اكيد هتقول ليوسف
نظرت له امه بتسائل:ويوسف مش طايقك ليه يا واد
وليد:ابدا يا ستى كله من تحت راس البت اللى اسمها مريم دى ..كل ده علشان نبهته ان مشيها مش كويس..طلع فيا ومن يومها وهو زعلان
فاطمة:وانت عرفت عنها حاجه متأكد يعنى يا وليد
وليد:هو انا لو مكنتش متأكد كنت اتكلمت يا ماما
شردت فاطمة فى تفكير وهو تقول:سيبلى الحكايه دى

صعدت فاطمه الى شقة فرحه وطرقت الباب فتحت لها فرحه مرحبة بها وادخلتها وهى متعجبة
جلست فاطمة وبدأت فى سرد ما جائت لاجله وعندما وجدت علامات الزهول على وجه فرحه
قالت:ايه ده هو انتى مكنتيش تعرفى ده انا فاكراكى عارفه….

نهضت فرحه وهى مصدومه وقالت:حضرتك متأكده يا مرات عمى
تصنعت فاطمة الارتباك وهى تقول:لالا يا بنتى مش متأكده..بصى كأنك مسمعتيش حاجه وذهبت سريعا وهى تقول بصوت مسموع…يقطعنى ياريتنى ما كنت اتكلمت

هوت فرحه الى مقعدها مره اخرى وجلست تفكر فى كلام زوجة عمها”معقوله ..معقوله ايهاب اتجوزنى علشان امه هى اللى خططت لكده مش علشان بيحبنى ..يعنى ايهاب مبيحبنيش وبيخدعنى”
تناولت الهاتف وهى مازالت مصدومه وقالت:ايهاب لو سمحت تعالى دولقتى
ايهاب:طب قوليلى وحشتنى وانا اجى
جائه صوتها متجمدا:لو سمحت تعالى حالا متتأخرش

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””” “”””””””
لم تكن صدمة ايهاب اقل من صدمة فرحه حينما قصت عليه حديث فاطمة زوجة عمها وقال:انتى بتقولى ايه يا فرحه ..انا امى خططت لكل ده
والتفت لها بحنق:وانتى مصدقه انى اتجوزتك علشان امى هى اللى قالتلى اعمل كده

زاغ نظرها اضطرابا ولم ترد ..فأومأ برأسه قائلا بعصبيه :اجابتك وصلت يا هانم..وعلشان اثبتلك بقى انك لسه معرفتنيش
جوازت مريم ويوسف مش هتكمل وكده ولا كده ايمان مش مبسوطه مع اخوكى وهاخد اخواتى وامشى من هنا
وورقتك هتوصلك قريب
تعلقت فرحه بذراعه وهى تبكى :ارجوك يا ايهاب استنى انا مش قصدى انا بس…….