اسفة انا لا ارفض الطلاق ج1

محمد: يعنى لو جينا قارناه ب……………….أدهم يبقى مين الاحسن من وجهه نظرك؟

ساره وقد فؤجئت بالسؤال: اهه ماعرفش يا محمد انا ماعرفهومش هما الاتنين عشان ااقول مين فيهم الاحسن

محمد: انتى مش مره قولتيلى الانطباع الاول يدوم وانك لما بتقابلى اى شخص ف حياتك من اول مره بتاخدى عنه انطباع دايما احساسك بيكون الاصدق وبيطلع الشخص ده زى ما انتى حسبتيه من اول مره؟

سكتت ساره وقد فؤجئت بتذكر محمد لحديثهما فقد كان من منذ اكثر من سبعه اشهر

دخلت سلمى الغرفه

ورحبت ساره بدخولها بشده بتنهيده طالعه من قلبها
اخيرا حد ينجدها من استجواب محمد لها

سلمى : ايه انتو هتقعدوا هنا اليوم بطوله ماتيجوا بقه
خالد ابن عمك نزل وبيسلم عليك يا محمد وموبايلك بيرن من بدرى

محمد: طيب شكرا ياسلمى
ويخرج

يذهب محمد ليرد على هاتفه ليجد اخر رقم كان يتوقع منه اتصالا يمسك الهاتف ولا يستطيع الرد ويخرج الى البلكونه
محمد: الو اميره
اميره: ازيك يا محمد؟
محمد: ازيك انتى عامله ايه وح….
تدارك نفسه سريعا خير ف حاجه؟
اميره: ابدا انا كنت بتصل اسلم عليك انا اصلى راجعه فرنسا النهارده ان شاء الله
محمد: معقول؟ لحقتى؟؟؟؟ انتى جيتى امتى عشان تمشى النهارده؟؟؟؟؟
اميره: معلش ماما كلميتنى تعبانه اووى ولازم اسافرلها
محمد: طب ما اسماء معاها
اميره: دى امى يا محمد
محمد: فاهم فاهم طيب انا هجيلك اوصلك للمطار
اميره: انا بكلمك من المطار ادهم وصلنى
محمد: وهوا جنبك دلوقتى؟
اميره: لاء راح يشتريلى مجلات اتسلى بيهم ف السكه
محمد: يعنى بتكلمينى من وره ضهره
اميره: ليه بتقول كده؟
محمد: لانها الحقيقه لانك خلاص سيبتى نفسك ليه وبتسمعى كلامه ف كل حاجه وبتنفذى اللى يقولك عليه بالحرف الواحد
يا خساره يا اميره كنت فاكرك اقوى من كده
اميره تبكى : انت ظالمنى يامحمد
يوم من الايام هتعرف كل حاجه
محمد: وليه ما اعرفش دلوقتى فى ايه مخبياه عليا
اميره: انا لازم ااقفل دلوقتى
محمد: ادهم جه
اميره: مع السلامه
محمد بسخريه: ماتنسيش تمسحى نمرتى من سجل المكالمات

يغلق الهاتف
ويخرج من البلكونه والشقه بكاملها دون ان يحدث احدا الى الشارع وهوا لايعلم الى اين يذهب ولكنه يشعر بحتميه مغادرته للمكان

ف منزل خالد
يدخل خالد ليجد صغيره زياد يجرى عليه بابا جه جه وابنته نور ايضا وحشتنى يا بابا
قبل خالد ابنيه: وانتم كمان وحشتونى هاه عملتو ايه مع تيته النهارده
والده خالد(ثريه): الحمد لله قاعدوا كويسين ونور خلصت واجبها بس زياد غلبنى ف الاكل
زياد: الاكل طعمه وحش ييع
خالد: ولد عيب كده محدش يقول على نعمه ربنا وحشه وبعدين كفايه تيته تعبت النهارده ووقفت عملت الاكل
ردت عليه نور مش تيته اللى عملت الاكل
خالد : امال مين؟
ثريه: هناء ربنا يكرمها جت وعملت الاكل ساعدتنى وعملت اكل لبكره
ما انت عارف ام ابراهيم عيانه ومابتجيش بقالها يومين
زياد: انا مش هاكل منه بكره
نور : بس يا زياد بابا يدوق ويحكم على الاكل
زياد: يعنى هوا انتى اللى اكلتى
ثريه : بس ياولاد بلاش غلبه ابوكم راجع تعبان يلا ياحبيبى عشان اسخنلك
خالد:لا يا ماما ماتتعبيش روحك انا اصلى كنت عند احمد النهارده واتغديت عنده
ثريه: معقول ومراته حمل عزايم ؟ نوال طول عمرها مالهاش ف المطبخ
خالد: لا ماهى مش مراته اللى كانت عامله الاكل دى اختها
ثريه : ااااااااااااااااااااه قولتيلى
خالد: مالك ياماما بتتكلمى كده ليه ؟
ثريه : لا يابنى سلامتك: اما اسيبك عشان تغير هدومك
الا الاكل كان ايه؟
خالد: هههه تفرق معاكى
ثريه: ايوه تفرق
خالد: بط
ثريه: بط؟ دا انت مابتحبهوش
خالد: وتصدقى اكلته
ثريه: بالهنا والشفا كل ده عشان ماتكسفهومش هما ماكنوش عاملين معاه حاجه تانيه ولا ايه؟
خالد: لاء كان فى اصناف كتير بس طعمه وريحته عجبونى اووى وقولت اجرب لقيت نفسى اكلت
ثريه:ههههههه ربنا يحلى كل حاجه ف بوقك و يحلى ايامك كلها يابنى
زياد: يعنى اكلت البطه وماجبتليش منها حته
خالد: كان على عنيا ياحبيبى انا عندى استعداد اجيب بط بس مين يعمله
ثريه: ابقى خلى العروسه تعمله
خالد: عروسه مين ياماما؟
ثريه: ماتخدتش ف بالك