اسفة انا لا ارفض الطلاق ج1

الحلقه التاسعه

محمد:صباح الخير ياساره
ساره:صباح الخير يامحمد.انت نازل مع احمد
محمد:ااه هوا صحى ؟
ساره:ايوه وابن عمك الذوق جدا ف الصالون قاعد مستنى
محمد مستغربا من لهجه ساره:ادهم؟ طيب انا داخله
محمد:صباح الخير يا ادهم
ادهم:صباح الخير يا محمد نموسيتك كحلى انت واخوك دى الساعه 7 اللى متفقين عليها
محمد:يا ادهم مايبقاش دمك حامى كده هنروح 7 نعمل ايه نبيع لبن
فطرت؟
لاء مش عايز البنت اللى عندكو كتر الف خيرها تعطفت عليا وجابتلى فنجان قهوه
محمد:بنت ؟؟؟؟؟؟؟؟ بنت مين؟
ادهم:الطويله المحجبه دى اللى فتحتلى الباب
محمد:ساره يخرب بيتك دى اخت سلمى مرات احمد
احمد يدخل الغرفه:مالها سلمى مراتى جايب ف سيرتها ليه
محمد:انا مش جايب سيره مراتك انا بتكلم عن ساره ادهم فاكرها الشغاله
احمد:طيب وطى صوتك معقول ده اسمه كلام يا ادهم ساره تبقى الشغاله؟؟؟؟؟؟؟
ادهم انا ايش عارفنى فتحتلى الباب وسالتنى عن اسمى افتكرها الشغاله مراتك انا فاكرها مليانه عن كده شويه واكيد عندكو شغاله امال ماشاء الله الاربع اطفال دوول والبيت كله هيبقى على دماغ مراتك
محمد:دى منظر شغاله ؟
ادهم:ايوه رشيقه كده وجسمها حلو
احمد ضاحكا:عشان كده تبقى الشغاله
ادهم(بسخريه بالغه) :ماهو مش معقول واحده والده 4 ويبقى جسمها كده وكمان الشغالات بيبقوا رفيعين من الشغل ف البيوت غير هوانم جاردن سيتى المتستتين ف البيوت
محمد:عارف اللى انت فاكرها شغاله دى بتشتغل ايه
ادهم:ايه دكتوره يعنى؟
محمد:ااه دكتوره يعنى ومش بس دكتوره دى دكتوره ف كليه صيدله يعنى معاها بكالوريوس ودكتوراه كمان وتقول عليها شغاله
احمد:بس بأه يا محمد احسن تسمعك وتزعل انا هروح المطبخ واطمن انها ماحستش بحاجه
محمد:مين دى اللى ماحستش ساره ذكيه جدا
ادهم:يعنى انت فاكرنى قولتلها ف وشها انتى الشغاله انت كمان؟
محمد:لاء الحمد لله انك مش بالجليطه دى كلها بس ساره ذكيه دا غير اللى قالتهولى عنك لما قابلتها
ادهم بعصبيه:قالتلك عنى ايه ان شاء الله
محمد:قالتلى ابن عمك الذوق جدا ف الصالون
احمد انا رايح اشوف ساره ويلا بينا ننزل عشان مانضيعش وقت اكتر من كده

الحلقه العاشره

يدخل احمد المطبخ ليجد ساره قد اعدت فطورا مختصرا ف لانش بوكس لثلاثه افراد وجهزت معهم ترمس شاى صغير
احمد:بجد دا كتير ياساره
ساره ساخره:لا كتير ولا حاجه يا سعاده البيه
ينظر لها احمد معاتبا :كده برضه .ده بيتك قبل مايكون بيتى.ماتزعليش روحك ادهم اصله كده مدب مع الستات ومابيعرفش يفرق
ساره:مين قالك انى زعلت هيا الشغاله دى مش بنى ادمه برضه بس انا ادايقت من اسلوبه ف المعامله حتى لو كانت شغاله ف اسلوب احسن من كده اكيد
احمد:خلاص لو تحبى اجيبهولك هنا لحد عندك يعتذرلك انا تحت امرك
ساره:لا مايهمكش هوا مسئول عن افكاره اما انا فانا عارفه روحى كويس ده بيت اختى وبيت اختى يبقى بيتى وانت ومحمد اخواتى وضيوفكم ضيوفى
احمد:ربنا يخليكى لينا ويديم علينا المحبه وده عشمى برضه انا عارف ان عقلك اكبر من كده
وخرج احمد
يلا يا جماعه انا جاهز
ادهم يالا بينا
خرجوا من الصالون ف نفس التوقيت اللى خرجت فيه ساره من المطبخ لتنبهه احمد انه نسى الفطور
فشكرها احمد
واسترق ادهم النظر اليها وعلى وجهه ابتسامه لم تفهم ساره معناها ولكنها زادتها نفورا من هذا الادهم المتعجرف
تنتهى ساره من اعداد وجبه الغداء ويرن جرس الباب لتجد طنط نوال تصبح عليها بابتسامه من القلب
لاتعرف لماذا تذكرت ابتسامه ادهم ف تلك اللحظه
شتان مابين الابتسامتين
طردت بسرعه صورته من خيالها لتنتبه الى ماتقوله طنط نوال
نوال:انتى روحتى فين ياساره بسألك ماما صحيت؟
ساره:معلش ياطنط اصلى مانمتش طول الليل.لاء.لسه نايمين كلهم
نوال كلهم مين دا محمد نزل من بدرى قالى “المخفى” ادهم جاى وهيروح معاه هوا واحمد مشوار
ساره لم تتمالك نفسها من الضحك على اسلوب طنط نوال
نوال:الله انتى بتضحكى على ايه ياساره
ساره:ابدا ياطنط بس اصلى المخفى دى ضحكتنى اووى
نوال (بشك):انتى شوفتيه؟
ساره:ااه فتحتله الباب ليه؟
نوال:ايه وعجبك اوعى يابت تكونى زى بقيه الستات والبنات الهبله اللى بيترموا تحت رجلين حضرته
ساره:انا ياطنط؟؟؟ وبعدين انتى قولتيها ستات وبنات هبله
انا هبله؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ويترموا تحت رجليه على ايه ان شاء الله
نوال:على ماله وجماله
ساره(كاذبه):عادى يعنى مش حلو اووى يعنى كان براد بيت زمانه
نوال:برابيت مين يا اختى برابيت ده كمان؟
ساره:ههههههههه والله انتى عسل يا طنط الواحد مش بيشبع منك بس انا لازم ااقوم اجهز لحسن كده انا هتاخر اووى
نوال:طيب ياقمرايه انا هدخل اطل على حبايب قلبى