كيف أعيش معك ج2
استيقظت لمار باكرا وضعت أسر بجوار أمه توضأت وصلت الصبح وارتدت الملابس التى ذهبت بها الى سهام أمس ونزلت الى بهو الفيلا وجدت الداده
لمار بابتسامه : صباح الفل
الداده : يا صباح الورد
لمار : ايه دا بتشربى شاى من غيرى
الداده بعتاب : مش لما تفطرى الاول
لمار ووضعت يدها ع بطنها : لا يا داده دا انا بطنى منفوخه اكل من امبارح
الداده : لاء برده لو هتاكلى حاجه بسيطه مينفعش تنزلى من غير أكل انتى بتقعدى فى شغلك كتير
لمار : حاضر حاضر ياداده
الداده : الاكل ع سفره كلى لحد ما ممدوح ينزل ويفطر وتروحوا سوا
لمار : طب تعالى معايا نقعد هناك
ذهبت الداده مع لمار الى غرفه الطعام
جلست لمار فى الكرسى المقابل لها
لمار : داده هو عمر فين مش هيفطر ؟
الداده : لا عمر نزل قبلك بربع ساعه
لمار باستغراب : نزل بدرى كده من امتى ؟
الداده : مش عارفه والله يا بنتى دا حتى اخد فى وشه وقولتله ياكل سابنى ومشى
لمار : غريبه انه مستنتاش امشى معاه زى كل يوم حتى امبارح مشوفتوش فجأه اختفى
الداده : انا فضلت مستنياه رجع متأخر وطلع ع اوضته منطقش كلمه
لمار بتساؤل : تفتكرى فيه حاجه
الداده : والله منا عارفه
وفى اثناء ذلك جاء ممدوح
ممدوح : صباح الخير
الداده ولمار : صباح النور
ممدوح : ازيك يا لمار انهارده انتى نمتى ولا عملتى ايه سلمى جتلك ومرجعتش
لمار بابتسامه : لاء نمت كويس الحمد لله أسر لما جالى هدى خالص
ممدوح : انا مش عارف بحسك منوم للاطفال
ضحكت لمار : انا برده مستغربه
الداده : فى ناس كده الاطفال بيهدوا معاهم
لمار : احم انا مش عارفه اقولكوا ايه ع مفجاه امبارح
ممدوح : يابنتى انتى لسه فاكره ما خلاص بقى المهم انتى اتبسطى ؟
لمار بابتسامه واسعه : مفرحتش كده من زمان
الداده : الحمد لله يا بنتى يارب دايما مبسوطه
ممدوح وبدأ فى تناول الطعام : قوليلى انتى هتعملى ايه ؟
لمار بتساؤل : فى ايه ؟
ممدوح : مع عمك وكده انتى كده من حقك كسر الوديعه والتحكم فى الميراث صح ؟
لمار بتردد : اه انا كده كملت 21 سنه بس انا مفكرتش من امبارح فى حاجه بصراحه الفرحه كانت مسيطره عليا
ممدوح : فكرى براحتك وشوفى هتعملى ايه واحنا معاكى
لمار : معايا ؟
ممدوح بابتسامه : اكيد طبعا يا لمار معاكى انتى خلاص بقيتى واحده مننا واعى تفتكرى اننا هنسيبك تمشى احنا لازم نشوف حل وهتفضلى هنا معانا برده
