فارق السن
كانت تنام فى حضنه كل يوم لانها كان
*رغم فرق السن*
*تكمله الفصل 14*
كانت خائفه بشده..قدر عاصم يرجع الفرحه لقلبها ولكن لسه متكلمتش خالص
عاصم:انا هنزل اجيب حاجه
وصل عند الباب واتفاجى
لهفه بضعف:عاصم متسبنيش
التفت لها عاصم وجلس بجانبها وظل يقبل يديها بسعاده وفرحه
عاصم:واحشنى صوتك اوى يا لهفه
لهفه:طيب تاخدنى معاك تحت
عاصم بابتسامه:اكيد يلا
كان بيحس انو متجوز طفله كانت بتجرى فى الشارع منه وبتضحك جامد
عاصم بضحك:لهفه استنى
لهفه بضحك:لا انت قليل الادب
مسكها عاصم وبص فى عينيها
عاصم بابتسامه:واى يعنى انتى مش شايفه بيعملو الحاجات ديه عادى كده ف الشارع
لهفه بدلع:لا مالناش دعوه بيهم
كان ينوى فعل شئ لكنها افلتت منه وظلت تجرى مره اخرى
عاصم:يا بنت الايه ماااشى..استنى يا لهفه مش هعمل حاجه استنى
وقفت لهفه وامسكها هو
عاصم:تعالى ندخل سينما
لهفه بحماس طفولى:هييييه يلا بينا
ضحك عاصم عليها بشده
*رغم فرق السن*
*الفصل 15*
داخل السينما
لهفه:عاصم انا مش فاهمه حاجه
عاصم بضحك:معلش هبقى اشرحلك
لهفه بزهق:طيب
بعد ما خرجو من السينما شرحلها الفيلم
رجعو الفندق لهفه رمت نفسها ع السرير من كتر التعب
عاصم بهدوء:لهفه
لهفه بتعب:نعم
عاصم:قومى غيرى هدومك الاول
لهفه وهى شبه نايمه:لا مش لازم لا
ابتسم عاصم بخفه وهو بدل ملابسها واخذها فى حضنه ونام هو ايضا
عادوا الى مصر لهفه وعاصم..بعد فتره من رجوعهم الى مصر
لهفه:انا عايزه اروح قعد عند ماما كام يوم
عاصم باستغراب:ليه فى حاجه
لهفه:لا اصلها وحشتنى اوى
عاصم:ماشى جهزى نفسك و اديكى
عند بيت بسمه وحامد والباب خبط
بسمه بفرحه:حبيبتى لهفه
خدتها فى حضنها
لهفه بابتسامه:عامله اى يا ماما
بسمه:الحمدلله ادخلو
حامد:ازيك يا لهفه ازيك ي عاصم بيه
عاصم/لهفه:الحمدلله
عاصم:لهفه كانت حبه تقعد معاكو كام يوم عشان واحشتوها
بسمه بابتسامه:دا انتى واحشتنى
لهفه:حبيبتى ي ماما
عاصم:طيب استاذن انا بقى
لهفه بتلقائيه:خليك شويه
عاصم بابتسامه:معلش ورايا شغل
حامد:ربنا معاك
بعد ما عاصم خرج
حامد بحزن:انا اسف يا بنتى ع كل حاجه
لهفه بحزن:لا يا بابا متتاسفيش ابدا
حامد:يعنى مسامحانى
لهفه:طبعا يا بابا
حامد بابتسامه:تعالى فى حضن بابا
فتحلها دراعه وجريت فى حضنه
لهفه بدموع:كان واحشنى حضنك اوى
بسمه:خلاص بقى بطلو نكد..ادخلى ارتاحى يا لهفه شويه اكون عملت الاكل اللى بتحبيه
لهفه:حاضر يا ماما
