ورقة جواز عرفي ج1

الحلقه الثانية عشر

فالصالون عبد الرحمن وفريده وشريفه وفؤاد الكل قاعد يضحك ويتكلم
عبد الرحمن وهو بيبص لفؤاد : نتكلم بقى فالمهم ……….. انا عاوز اطلب ايد الانسه شرين لابنى هشام
فؤاد : وده شرف ليا ………انت متعرفشى انا مرتحلكم ازاى
عبد الرحمن : الله يخليك …….وده احساسى برده ………بص بقى انا عاوز شرين بشنطة هدومها
فؤاد : بس انا لازم اجهز بنتى واجبلها كل حاجه
عبد الرحمن : اسمعنى بس ………هشام عنده الفيلا بتاعه وانا هجهزها من كل حاجه ………..وكمان وظيفة شرين عندى فالشركه
شرين وهى بتبص لباباها : هو انا ممكن اقول حاجه
عبد الرحمن : قولى يا عروسه اومرك مجابه
فؤاد بيبصلها بابتسامه انها ممكن تتكلم وهشام بيبصلها عنده فضول هتقول ايه
شرين : بعد اذن حضرتك ………انا مش عاوزه اعيش فالفيلا
عبد الرحمن باستغراب: ليه لو مش عجباكى ممكن اشوفلك فيلا تانيه
شرين : لا مش كده ………..انا عاوزه شقه صغيره
عبد الرحمن : ليه حد يرفض الفيلا ويطلب شقه صغيره
شرين : معلشى انا كده هبقى مرتاحه اكتر ……..انا مش هقدر على شغل الفيلا وكمان هبقى فالشغل الصبح
عبد الرحمن وهو بيضحك : ومين قالك انك هتشتغلى فيها انا هجبلك شغاله
شرين : لا معلشى محبش يكون فى حد غريب فى بيتى ……….. بعد اذن حضرتك توافق ………..ولا رايك ايه يا بابا
فؤاد : انا اللى يهمنى راحتك يابنتى
عبد الرحمن : خلاص مفيش مشكله ……….انا هشوفلك شقه صغيره وتكون قريبه من باباكى ومامتك كمان ……….اى حاجه تانيه
شرين : لا شكرا
عبد الرحمن : خلاص يا حج فؤاد اتفقنا
فؤاد : على بركة الله اتفقنا
عبد الرحمن : تمام يبقى نقراء الفاتحه والخطوبه الخميس اللى جاى والفرح وكتب الكتاب بعد شهر
شريفه : بالسرعه دى
عبد الرحمن : خير البر عاجله ………..ولا فى مشكله
فؤاد : لا مفيش مشكله نقراء الفاتحه
قراءو الفاتحه وهشام قاعد حاسس انه فدنيا تانيه مش مصدق ان كل الكلام ده يخصه وان اللى هيتجوز كمان شهر ده يبقى هو مكنشى عارف يضحك ولا يعيط ولا يقوم يزعق ويقول انا مش هتجوز كل اللى كان بيعمله انه ساكت وبيتفرج وابتسامه غبيه على شفايفه

………………………………………………………………………………..